วันเสาร์ที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2557

มันจะไม่มีอีกแล้ว

จากวันนี้ มันจะไม่มีโมเม้นต์เดิมๆเหล่านั้นแล้วสินะ แค่จะมองหาที่ยืนของตัวเรายังมองหาไม่เจอ ชัดเจน เข้าใจ และจะไม่ร้องขอใดๆ ยินดีด้วย มีความสุขมากๆ ให้ทุกข์อยู่กับเราเอง เราจะรับไว้ จำได้ไหม เราเคยบอกแบบนี้เมื่อปีก่อน แต่วันนี้ ความเหงา เศร้า มันมีมากกว่า แต่เราก็ยังต้องเดินต่อไป พรุ่งนี้ยังมีมาถึงเสมอ

วันพฤหัสบดีที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2557

คิดมาก อีกแล้ว

หนูบอกว่าจะพยายามอยู่ในที่ของหนู แต่เมื่อคืนตื่นมา คิดถึงเลยเปิดเฟซ มือบอนอีกแล้ว พิมไปอีก เห็นรูป พี่โพสต์ให้คิด แล้วมาว่าหนูคิดมาก หนูไม่ได้คิดมาก หนูคิดถึง บอกพี่แล้วนะ เดี๋ยวนี้ไม่มีรูปจากพี่ส่งมาเลย จะเห็นแค่หน้าเฟซพี่เอง พี่ไม่ว่าง แต่หนูก็เซฟไว้นะ คิดถึงอยากให้รู้ว่าอยู่ข้าง ๆ พี่เสมอ พยายามบอกว่าพี่ต้องสู้เหมือนหนู ไม่มีใครยังมีหนู ถึงแม้พี่มีใครจะลืมหนูก็ได้ แต่พี่เป็นพี่ของหนู หนูไม่ทิ้งพี่หรอกนะ สรุปว่าเรื่องของเรื่องไม่อยากให้พี่ไม่สบายใจ และอยากบอกว่าคิดถึงพี่ แค่นั้นเอง